Współczynnik k (do opłaty)
k Kompensacja / SVGWspółczynnik k to mnożnik w taryfowym wzorze na opłatę za ponadumowny pobór energii biernej. Nie jest różnicą tangensów — wynika ze stosunku mocy pozornych przy zmierzonym współczynniku mocy i przy progu umownym: k = √(1 + tg²φ) / √(1 + tg²φ₀) − 1. Przy tg φ₀ = 0,40 i tg φ = 1,09 daje to k = 0,3734. Wysokość opłaty wyznacza iloczyn stawki rozliczeniowej C_rk, współczynnika k oraz energii czynnej A pobranej w okresie rozliczeniowym. Operator drukuje wyliczone k na fakturze przy pozycji za energię bierną, dzięki czemu każdy odczyt można zweryfikować niezależnie.
Opłata rośnie szybciej niż proporcjonalnie do przekroczenia progu i to jest sens tej konstrukcji — im dalej od tg φ₀, tym dotkliwiej. Częsty błąd polega na liczeniu opłaty jako C_rk × (tg φ − 0,40) × A. Przy tg φ = 1,09 taki rachunek daje wynik blisko dwukrotnie zawyżony wobec kwoty, którą naliczy operator, a przy dodatkowej krotności k bywa zawyżony kilkakrotnie. Jeśli policzone k nie zgadza się z fakturowym do czwartego miejsca po przecinku, błąd jest w odczycie strefy albo energii, nie we wzorze.