Przejdź do zawartości

Kalkulator opłaty za energię bierną

Policz, ile kosztuje Cię ponadumowny pobór energii biernej w skali miesiąca i roku. Potrzebujesz wyłącznie faktury dystrybucyjnej — wszystkie dane są na niej.

Dane z faktury

Suma z miesiąca, ze wszystkich stref.
Na fakturze zwykle jako pobór indukcyjny albo rejestr Q1. W taryfach C11/C12 pozycja bywa wydrukowana ze stawką 0,00 zł — ilość kvarh i tak jest wiarygodna.
Rejestr Q4. Jeśli nie występuje, wpisz 0.
Drugi wariant wybierz, jeśli liczysz z faktury za pierwsze półrocze 2026 w Enei: energia bierna była już mierzona, ale operator jej nie fakturował.
Wartość domyślna to stawka jednostkowa Enea Operator na 2026 rok dla niskiego napięcia: 1,55643 zł/kvarh. To trzykrotność wskaźnika C_rb, który na 2026 wynosi 0,51881 zł/kvarh — operatorzy stosują własne krotności, więc u innego OSD stawka będzie inna. Sprawdź ją na swojej fakturze: stawka = kwota pozycji / ilość.

Wynik

Współczynnik tg fi—
Bierna indukcyjna—
Bierna pojemnościowa—
Razem miesięcznie—
Nie zafakturowane I–VI 2026—
Szacunek roczny—

Wypełnij pola obok i naciśnij Policz opłatę.

Taryfy C11 i C12 w Enei — opłata dopiero od 1 lipca 2026

Do końca 2025 roku odbiorcy niskiego napięcia z mocą umowną do 40 kW nie płacili w Enei za ponadumowny pobór energii biernej. Wymiana liczników na zdalnego odczytu, rejestrujące bierną w obu kierunkach, to zmieniła. Od 1 stycznia 2026 pozycja pojawiła się na fakturach ze stawką 0,00 zł — pobór był mierzony i pokazywany, ale nie fakturowany. Od 1 lipca 2026 ta sama pozycja jest rozliczana normalnie.

Praktyczny wniosek dla firmy w C11 lub C12: faktury z pierwszego półrocza 2026 to gotowy materiał dowodowy. Widać na nich, ile kilowarogodzin biernej faktycznie pobrał zakład, zanim ktokolwiek wystawił za to rachunek. Pomnożone przez stawkę daje kwotę, która od lipca jest realnym kosztem.

Zakres zmiany i stawkę zawsze potwierdzaj z własną fakturą i aktualną taryfą operatora — inni operatorzy wprowadzali podobne zmiany w innych terminach.

Jak to jest liczone

Operator nalicza opłatę od energii czynnej pobranej w danym miesiącu, przemnożonej przez stawkę i przez współczynnik k, który wynika ze stosunku mocy pozornych: k = √(1 + tg²φ) / √(1 + tg²φ₀) − 1. To nie jest różnica tangensów — policzona jako (tg φ − 0,4) opłata wychodzi zwykle dwa do trzech razy za wysoka. Operator drukuje k na fakturze obok pozycji za energię bierną, więc wynik kalkulatora można z nim porównać wprost. Energia bierna pojemnościowa rozliczana jest inaczej — od każdej kilowarogodziny, bez żadnego progu tolerancji.

Skąd bierze się stawka. Punktem wyjścia jest wskaźnik C_rb, równy średniej cenie energii na rynku konkurencyjnym sprzed dwóch lat (URE): 0,51881 zł/kvarh na 2026 rok. Operator mnoży go przez krotność zapisaną we własnej taryfie — Enea Operator stosuje trzykrotność, stąd 1,55643 zł/kvarh na fakturze. Dlatego licząc samym C_rb, zaniżysz rachunek trzykrotnie, a przenosząc stawkę Enei na innego operatora możesz się pomylić w drugą stronę.

Kalkulator liczy z sum miesięcznych, bo tak właśnie robi to operator: od energii zsumowanej w miesiącu, a nie od chwilowych szczytów. To rozróżnienie ma znaczenie praktyczne — piki widoczne w profilu 15-minutowym bywają wielokrotnie wyższe niż wartość, która faktycznie decyduje o rachunku, i dobór urządzenia oparty na nich prowadzi do przewymiarowania.

Czego ten kalkulator nie robi

Nie dobiera kompensatora. Wynik mówi, ile kosztuje problem — nie ile kVAr potrzeba ani jakim urządzeniem. Wymaganą moc wyznacza się z rocznego profilu 15-minutowego z licznika, a o typie urządzenia rozstrzyga zmierzone odkształcenie prądu: powyżej 5% THD baterie kondensatorów są wykluczone ryzykiem rezonansu.

Jeśli chcesz przejść od kosztu do rozwiązania, użyj konfiguratora SVG albo prześlij fakturę do bezpłatnej analizy — sprawdzimy przy okazji, czy operator naliczył opłatę prawidłowo.

Wynik jest szacunkiem opartym na danych, które wprowadzisz. Operator rozlicza według stref czasowych i własnej taryfy, więc rzeczywista kwota na fakturze może się różnić.